a book "château sergo"

something is going on out there... but we hardly leave "ourselves".

Thursday, April 14, 2005

4/01/2005 by S.O.S.

Tavana uzanmak istemez miydin?
Böylece daha cesur olunur.
Aynadan çıkmaktan üşenmez miydin?
Ki, öyle daha iyi ovunur.

Bir melodi duymak istiyordun ve
Aynalar da param parça oldu.
Bir Kadınla karşılaştın gene de,
Sen değil işte, o seni buldu.

Tavandan inmek istemiyor musun?
Aynalar dahi mi hiç kalmamış?
Sesimi hala da duyuyor musun?
Sen değil! O seni kandırmış!!!

1 Comments:

At 14 April, 2005 16:45, Blogger sunthing said...

tavandan inmek istemezdim-küçükken.
Ben küçükken tuhaf zevklerimden biri baş aşağı durmaktı.Bacaklarımı koltuğa dayar kendimi koltuktan aşağı sarkıtırdım.Tavan yer olurdu o zaman ve tavanın yer olduğu bir zamanda yaşadığımı hayal ederdim,lambalar yukarı doğru dururdu orada,eşyalar yukardan bakardı,ama ben düz duruyordum kafamın içinde-bir süre sonra başım dönerdi,çok fazla kan...Tavandayken hep başı dönmez mi insanın ve hep geri dönmez mi olduğu-yere?Ya da tavandan baktığımdan mı koltuklar havada?

 

Post a Comment

<< Home